ചങ്ക്സ് - ഒമറിന്റെ ഭരണിപ്പാട്ട്
എഴുതിയത് : സുനിൽ നടയ്ക്കൽ
******************************************
ഒമര് ലുലുവിറെ സംവിധാനത്തില് പുറത്തിറങ്ങിയ ചങ്ക്സിന്റെആദ്യ ഷോ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ മിക്സ് റിവ്യൂകൾ പുറത്തു വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഫേസ് ബുക്കിൽ പുതിയ സിനിമകളുടെ സത്യസന്ഥമായ അഭിപ്രായം അറിയാന് ഒരുപാട് പേർ ആശ്രയിക്കുന്ന യഥാർഥ പേര് വെളിപ്പെടുതാത്ത 2 പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരുടെ പൊസിറ്റിവ് റിവ്യു വായിച്ചപ്പോള് കിട്ടിയ ചെറിയ പ്രതീക്ഷയും പടത്തിന് കിട്ടിയ U സർട്ടിഫിക്കറ്റും ടിക്കറ്റെടുക്കാൻ പ്രേരണയായി
"പണത്തിന്നു മേലെ പരുന്തും പറക്കില്ല "
തന്റെ ഒന്നാം ചിത്രത്തിലെ പോലെ തന്നെ എന്ജിനീറിങ് കോളേജ് പിശ്ചാത്തലമാക്കി തന്നെയാണ് സംവിധായകൻ കഥ പറയുന്നത് അവിടുത്തെ ചങ്ക്സ് ആയ നാലു സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലേക്ക് കടന്നു വരുന്ന മാദക സുന്ദരിയും പിന്നെ സ്ഥിരം പ്രശ്നങ്ങളും
ആദ്യമേ പറയട്ടെ ഈ അടുത്ത കാലത്തു ഇത്ര മോശമായ ഒരു ടൈറ്റിൽ കാർഡ് കണ്ടിട്ടില്ല. അവിടെ തുടങ്ങിയ നിലവാരമില്ലായ്മ സിനിമ തീരുന്ന വരെ മുഴച്ചു നിന്നു. തന്റെ രണ്ടാമത്തെ സിനിമയിലെത്തുമ്പോഴേക്കും സഭ്യതയുടെ എല്ലാ അതിർ വരമ്പുകളും പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു സംവിധായകൻ. ടൈറ്റില് കാര്ഡില് തുടങ്ങിയ ആഭാസം ഏന്ഡ് ക്രെഡിറ്റ് വരെ നില നിര്ത്താനായി എന്നത് മേന്മയാണ് . തന്റെ ഒന്നാം സിനിമയില് വൾഗര് കോമഡികള്ക്ക് നായകന്റെ സഹപാഠികളായിരുന്നു ഇരയെങ്കില് ഇപ്രാവശ്യം അധ്യാപകരെ പോലും വെറുതെ വിടുന്നില്ല ഒമര്. ഡബിൾ മീനിങ് കോമഡികളുടെ സംസ്ഥാന സമ്മേളനം തന്നെയാണ് സിനിമ ഇടവേളകളിൽ പുട്ടിനു പീര പോലെ ഇരുപത്തഞ്ചു കൊല്ലം മുൻപൊക്കെ എന്ജിനീറിങ് കാമ്പസുകളിൽ ഔട്ട് ഓഫ് ഫാഷൻ ആയ ചളി നമ്പറുകളും
കഥ എന്ന് പറയാന് അങ്ങിനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ഇല്ല ഇനി ഉള്ളതോ കട്ടപ്പനയിലെ റിഥിക് റോഷനില് നിന്ന് ചുരണ്ടിയതും ഇവിടെയും വെളുത്ത സുന്ദരി പെണ്ണിനെ സ്നേഹിച്ച കറുത്ത സൌന്ദര്യമില്ലാത്ത നായകന്റെ ധര്മ്മ സങ്കടങ്ങള്. സ്ഥിരം ലോജിക്കില്ലായ്മയും കഥയുടെ അവസാനത്തില് ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മലക്കം മറിയുന്ന നായികയും മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങളും. വ്യക്തിത്വമുള്ള ഒരു കഥാപാത്രത്തെ പോലും സൃഷ്ടിക്കാന് സംവിധായകനോ തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല മൊത്തത്തില് സിനിമ കൊണ്ട് ആക്കെങ്കിലും ഗുണമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല് കുറെ സിനിമകളില് നായന്റെ എര്ത്ത് ആയി നടന്നിരുന്ന ബാലു വര്ഗീസിനാണ്
എല്ലാ അര്ത്ഥത്തിലും
ഗ്ലാമർ പ്രദർശനം പ്രധാന ജോലിയാക്കിയ നായിക തന്റെ ജോലി ഭംഗിയാക്കി പ്രത്യേകിച്ചും ഗോവന് രംഗങ്ങളില് . മറ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ധർമജൻ മാത്രമാണ് അൽപ്പം ആശ്വാസം . അടുത്ത കാലത്തായി ആഭിനയിക്കുന്ന എല്ലാ സിനിമകളിലും മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ച വെക്കുന്ന സിദ്ദിക്ക്നെ പോലും ഉപയോഗിക്കാന് സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞില്ല. സിനിമക്ക് സംഭാഷണം എഴുതിയ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ഭരണിപ്പാട്ടെഴുത്തിൽ ഭാവിയുണ്ട്. ഗോപി സുന്ദറിന്റെ സംഗീത വിഭാഗം വൻ പരാചയം. ആൽബിയുടെ ക്യാമറ തരക്കേടില്ല എവിടെ നിന്നോ തുടങ്ങിയ സിനിമ എങ്ങിനെയോ അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഒരാശ്വാസം തോന്നി.
ഫേസ് ബുക്കിലെ സിനിമാ ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും ട്രോൾ പേജുകളുടെയും പേര് ടൈറ്റിൽ കാർഡിൽ ഏഴുതി കാണിച്ചും ലൈവ് വന്നും ഒക്കെ പരമാവധി പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കാൻ സംവിധായകൻ കാണിച്ച മിടുക്കും സമയവും സിനിമയുടെ തിരക്കഥയിലും സംഭാഷണങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ സിനിമ ഒരൽപ്പം മെച്ചപ്പെട്ടേനെ.ഫണ് റൈഡ് എന്ന ടാഗ് ലൈനിൽ എന്തു പേക്കൂത്ത് കാണിച്ചാലും എന്നും മലയാളി പ്രേക്ഷകർ ക്ഷമിക്കും എന്നത് സംവിധായകന്റെ മിഥ്യാ ധാരണ മാത്രമാണ് . കോളേജ് എന്നാല് വെറും വെള്ളമടിയും ആഭാസത്തരങ്ങളും മാത്രമാണെന്നാണ് സംവിധായകന് ധരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അയാളുടെ രണ്ടു സിനിമകളും തെളിയിക്കുന്നു കലാലയ ജീവിതത്തിന്റെ നല്ല വശങ്ങളെ കാണിക്കുന്ന ഒരു സീനെങ്കിലും ചിത്രത്തില് ഉള്പ്പെടുത്താന് സംവിധായകന് ശ്രമിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.
ഒരു സംവിധായന്റെ യഥാർഥ കഴിവ് തെളിയിക്കുന്നത് അയാളുടെ രണ്ടാമത്തെ സിനിമയിലാണെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട് അത്തരത്തില് നോക്കിയാല് ഒമര് താങ്കൾ സംവിധായകന് എന്ന നിലയില് പരാചയം ആണെന്ന് വ്യസനത്തോടെ പറയേണ്ടി വരും . സ്വന്തം കുടുംബത്തോടൊപ്പം തിയേറ്ററില് നിന്ന് സിനിമ കണ്ടു തല കുനിച്ചിറങ്ങി വരാനുതകാത്ത ഒരു സൃഷ്ടി താങ്കളില് നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു
വാൽകഷ്ണം :- കുടുംബവും കുട്ടികളുമായി ജനം തിയ്യറ്ററുകളിലേക്കെത്തുമ്പോഴാണ് നല്ല സിനിമകൾ വിജയിക്കുന്നത് അതിനുതകുന്ന ഒരു സിനിമാ സംസ്കാരം വളർത്തേണ്ടത് സിനിമാ പ്രവർത്തകരോടൊപ്പം പ്രേക്ഷകരുടെയും കടമയാണ ഒമറിന്റെ ഒന്നാമത്തെ സിനിമ വിജയിപ്പിച്ച പ്രേക്ഷകര് ആണ് ഒരു കണക്കിന് തെറ്റുകാര്. ആ വിജയത്തില് നിന്നുള്ള പ്രചോധനമാണ് അയാളെ വീണ്ടും ഇത്തരത്തിലൊരു സിനിമയുമായി വരാന് പ്രേരിപ്പിച്ചത് നല്ല സിനിമകൾ വിജയിപ്പിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ഇത്തരം സിനിമകൾ വിജയിപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതും പ്രേക്ഷകരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഇതാണ് പ്രേക്ഷക അഭിരുചി എന്നു തെറ്റു ധരിച്ചു ഇനിയും ഇത്തരം സിനിമകളുടെ കുത്തൊഴുക്കിന് നമ്മൾ സാക്ഷികളാകേണ്ടി വരും .
ഒരു കാലത്ത് മലയാള സിനിമയെ പിന്നോട്ടടിപ്പിച്ച ഷക്കീല തരംഗം പോലെ ഒന്ന്.
എഴുതിയത് : സുനിൽ നടയ്ക്കൽ
